کاروان شهید

یکی از دوستان نزدیک شهرام ناظری در ماه‌های آغازین جنگ به شهادت می‌رسد. ناظری برای شرکت در مراسم تشییع یا یادبود او به کرمانشاه می‌رود و در همان فضا، عبارت آغازین تصنیف و ملودی آن به ذهنش می‌رسد. سپس ایده را با محمدرضا لطفی در میان می‌گذارد و لطفی ساخت موسیقی و تنظیم اثر را برعهده می‌گیرد.

اما محمد ذکایی، شاعر اثر، روایت دیگری از شکل‌گیری شعر دارد: به گفته او، لطفی نواری از ملودی را در اختیارش گذاشت تا روی آن شعر بسراید. ذکایی هنگام عبور از میدان هفت‌تیر تهران، با صحنه تشییع پیکر شهیدان جنگ روبه‌رو شد و همان‌جا نخستین مصرع‌های شعر در ذهنش شکل گرفت. او طی چند روز شعر را کامل کرد و لطفی آن را برای تصویب به رادیو برد.