سپیده

لطفی ابتدا ملودی تصنیف را ساخته بود. چند ماه پیش از کنسرت، به خانه هوشنگ ابتهاج رفت و ملودی را با سه‌تار برای او نواخت. سایه از موسیقی خوشش آمد و پذیرفت برای آن شعر بسراید.
اما سرودن شعر طول کشید و لطفی نگران بود که کنسرت نزدیک شود و این بخش از برنامه آماده نباشد. سرانجام تنها یک هفته پیش از اجرا شعر آماده شد. لطفی آن را نزد محمدرضا شجریان برد تا برای اجرا آماده شود.
این قطعه برای بار نخست در آذرماه سال ۵۸ در دانشگاه ملی ایران یا شهید بهشتی کنونی اجرا شد.