آداب معاشرت هایی که جانی را می گیرد!

آداب معاشرت هایی که جانی را می گیرد!

آداب معاشرت در هرجامعه ای بخشی از فرهنگ است اما چیزهایی هست که تقریبا جدای از رنگ و مذهب و ملّیت در همه جای دنیا مشترک است. مثل حرف زدن و رنجاندن. گاهی حرف هایی می زنیم بی غرض و گاه با غرض. متن آداب معاشرت هایی که جانی را می گیرد! از جنبه های اجتماعی همین جملات روزمره ساده که بین مان رد و بدل می شود و تاثیری که می گذارد می گوید. برای بهبود کیفیت زندگی این صفحات از مجله فرهنگی وبلایت را ورق بزنید.

آداب معاشرت در هرجامعه ای بخشی از فرهنگ است اما چیزهایی هست که تقریبا جدای از رنگ و مذهب و ملّیت در همه جای دنیا مشترک است. مثل حرف زدن و رنجاندن. گاهی حرف هایی می زنیم بی غرض و گاه با غرض. متن آداب معاشرت هایی که جانی را می گیرد! از جنبه های اجتماعی همین جملات روزمره ساده که بین مان رد و بدل می شود و تاثیری که می گذارد می گوید. برای بهبود کیفیت زندگی این صفحات از مجله فرهنگی وبلایت را ورق بزنید.

ممکن است حرفی بزنیم و چیزی بگوییم بی قصد و غرض و بدون آنکه در پی رنجاندن کسی باشیم ، اما یادمان باشد ، آنجا که جمله ما به گوش شخصی رسید ، دیگر صاحب آن نیستیم و از نتیجه آرایش آن در دل مخاطش بی خبریم. وقتی برای اولین بار قرار است کسی را ببینیم یا در مکانی حاضر شویم ، تمام سعیمان بر این است بهترین خودمان را ارائه دهیم، ظاهری آراسته باید برقرار باشد و خوبی هایمان چشم دیگران را سیراب کند

اثیرگذاری ما آدم ها روی هم خیلی زیاد است .
گاه بی آن که متوجه شویم ، یک حرف یا نگاه می تواند شکّی را به یقین تبدیل کند یا تصمیمی را بر هم زند.
حتی وقتی با یک مخالف ، بحث می کنیم ، ممکن است در ظاهر نظر ما را نپذیرد اما در نهایت ، از تکرار حرف ما در فضای ذهنش نمی تواند فرار کند، چرا که ما و طرز تفکرمان منعکس شده ایم در دنیای او.
در مقابل نگاه دوربین ها که قرار می گیریم ؛ به فکر بهترین حالت هستیم تا اگر تصویر خوبی ثبت نشده باشد ، منتشر نکنیم . حالا حرف هم که می زنیم ، تصویر می شویم در ذهن مخاطب با این تفاوت که جلوی انتشارش را نمی توان گرفت . منتشر می شویم به شکل حرف هایمان ، به رنگ نگاهمان ، به هر شکلی که هستیم …
شاید درست نباشد هر چه صندوقچه ذهنمان را پر کرده، بر زبان آوریم ؛ ما می خواهیم انبار آشفته ذهنمان را خالی و مرتب کنیم از نظرات و قضاوت هایی که داریم بی آنکه بدانیم با آنچه بر زبان آورده ایم ذهن دیگرانی آشفته می شود .
ممکن است حرفی بزنیم و چیزی بگوییم بی قصد و غرض و بدون آنکه در پی  رنجاندن کسی باشیم ، اما یادمان باشد ، آنجا که جمله ما به گوش شخصی رسید ، دیگر صاحب آن نیستیم و از نتیجه آرایش آن در دل مخاطش بی خبریم.
در اصول آداب معاشرت وقتی برای اولین بار قرار است کسی را ببینیم یا در مکانی حاضر شویم ، تمام سعیمان بر این است بهترین خودمان را ارائه دهیم، ظاهری آراسته باید برقرار باشد و خوبی هایمان چشم دیگران را سیراب کند.
حتی انتظار هم نداریم قضاوت بدی در مورد ما بشود چون احتمالا همه جوانب بررسی شده ، حساب همه جا را کرده ایم! اما مدتی بگذرد و شکل روابطی که بوجود آمده عادی تر از روز اول شود ، دیگر آن حساسیت ها را نداریم و برای خوب به نظر رسیدنمان تلاش و مراقبت چندانی نمی کنیم.
پس رفتار و گفتار متفاوتی از ما دیده می شود و تاثیراتی در ذهن دیگران می گذارد که از آن غافلیم. ما باید بدانیم در این شرایط قضاوت دیگران در موردمان همان نیست که روز اول بود.
همین نکات ظریف و کوچک ممکن است تعامل ما را با مردم وارد بحران کند ، چه بسا دیگری تحت تاثیر رفتار یا گفتار ما واکنشی عمیق تر نشان دهد و همه چیز از کنترل خارج شود، بی آنکه بخواهیم و برنامه ای برای ساختن یک بحران داشته باشیم اما به بهترین شکل آن را بار آورده ایم و چنانچه اتفاقاتی از این دست در زندگیمان پر تکرار شود، تصور می کنیم زندگی همین است و روشمان درست.
گاهی بهتر است از بیرون، خودمان را برانداز کنیم، لابلای حرف هایی که در ذهنمان جا خوش کرده وارسی کنیم ، شاید جملاتی باشد که نا خواسته جان بگیرد و  به دنبالش جان رفاقتی را بگیرد!
ارتباطی مخدوش شود و مراوده ای نابود.چه در خانواده یا محل تحصیل، چه بین دوستان و رفقا و چه در محیط کار…
قدیمی ها می گفتند حرف نزده را همیشه می توان زد، منظور آنکه کمی فکر کنیم ؛ هر چیزی را نباید گفت حتی اگر حق با ما باشد ؛ تدبیر و صبر را مثل یک صافی در مقابل دریچه ذهنمان بگیریم، شاید برخی حرف هایی که برای گفتن آماده می کنیم بزرگتر از موضوع مورد نظرمان باشد و گفتنشان در بهترین حالت کمی دلمان را خنک کند فقط ، نه تاثیری چنان که می خواهیم بگذارد و نه حقمان را اثبات کند، اما بجایش ذهنی را مشوش و ارتباطی را کمرنگ کند، مدتی هم که بگذرد از خود می پرسیم آیا ارزشش داشت؟! …
و در بسیاری موارد پشیمانی هم کاری خنده دار و بیهوده است.

بهر حال حواسمان باشد در قانون بازتاب ها ، وسعت بازتاب یک پدیده از خود آن ، بیشتر است!

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 0 میانگین: 0]